Nga: Zeki Krasniqi, Gjermani
Një ditë, do të bie nga dega e trungut të jetës
Si një fryt i vjeshtruar që varë rri
Do të bie si në ëndërr, lehtë, shurdhshëm
Dhe do t’i përngjaj tokës dhe gurit te Koka.

Një ditë do të bëhem molekulë e rrjedhur
Vajit të qiellit, pikë e ëmbël,
dhe do të ndalem
Do t’i ngjijë rrënjët e thara,
patkojt e hekurt
Të t’parve të shekujve të vjetërshëm
Një ditë do të bëhem ëndërr engjëjsh
E dashuruar, flak, e ëmbël në gjumin foshnjës
Ëndërr loti e gjaku, po, do të jam unë
E u vardisem atyre që ngrenë dolli me gjakun
tim
Po që se Kullë Guri do të bëhem një ditë
Pas shpine kush m’vrau dua ta dijë
Dhe rrobat e mia prej zhguni ende veshur i ka
Këngët që s’i kuptova kurrë pse bëjnë zukamë
Sheh, dëgjo: Jasharajt filluan dasmën
Nëntor, …25












































