HomeKulturaKoha ime

Koha ime

-

Nga Dashnim HEBIBI

Sa jam i sotshëm,
e sa jam i nesërm?
Koha më rrëshqet si dritë mbi baltë,
një pasqyrë që thyhet në çdo hap të lodhur.

Nëpër zëra që lehin,
në hije që përkulen duke u lëpirë,
unë kërkoj një fjalë të pastër —
një frymë që s’ka frikë nga e vërteta.

Koha është turbull,
por unë jam stuhia e saj.
Nga zagarët e botës
nuk kërkoj heshtje — kërkoj zgjuarje.

Unë jam ai që ecën mes zhurmës,
me shpirtin që s’përkulet,
dhe çdo lehje e jashtme
e bën më të qartë zërin tim të brendshëm
Zëri i mençurisë nuk e rrit volumin — e rrit peshën.

Loading posts…
- Reklama -spot_img

Duhet ti lexosh

FLAMURI AMERIKAN NJË SIMBOL I KUJTESËS, SOLIDARITETIT DHE MIRËNJOHJES

0
Nga Agim Rexhepi Ky flamur qëndroi në gjysmë shtizë para shtatores së Shenjtores Nënë Tereza në Prishtinë, më 17 shkurt 2026, gjatë ceremonisë përkujtimore kushtuar...